خبر خیلی خیلی خیلی مهم

سلام به همه irantochin دوست ها

من به ایران عزیز برگشتم و فعلا یه مدتی در ایران خواهم بود

تلفن تماس من در ایران :

09124583844

لطفا با من تماس بگیرید تا کامل شما رو راهنمایی کن.

به هند و مالزی بگو نه!

یه خواهش : لطفا مطالب این قسمت رو کامل و دقیق بخونید ;

با تشکر از همه شما که ، وقت میذارین و دست نوشته های منو میخونید ....

من زمانی که میخواستم برای ادامه تحصیل از ایران خارج بشم، هر روز صبح پا می شدم و اولین کارم این بود که سایت گوگل رو باز کنم و در مورد مالزی و هند و..تحقیق کنم ، تا ببینیم چی به چیه ؟

باور کنید از این همه وبسایتی که میخوندم ، حتی یکیشون رو ندیدم که یک کلمه در مورد بدی های مالزی و هند نوشته باشند ، با خودم گفتم خدارو شکر ، دارم میرم یه کشورایی که همش خوبیه و دلخوشی .

تا اینکه با هزار سختی به همراه همسرم ، اومدم و رسیدیم به ...!!!!!!!

و با خودم میگفتم چرا این همه سایتی که دیدم حتی یکیشون از این معایبی که الان دارم تو اینجا میبینم ، ننوشته اند ؟؟؟

جواب این سوال رو خودتون میدونید ....

الان که خدا توفیق اطلاع رسانی رو بهم داده ، دوست ندارم همش از خوبی های چین و بدی جاهای دیگه براتون بگم ،اما تصمیم گرفتم که این قسمت رو بنویسم و در مورد بدی ها و معایب مالزی و هند ، حسابی روشنتون کنم و سروقت هم میرم سراغ چین خیالتون راحت .

خواهش میکنم مطالب رو با دقت بخونید و نسبت به رفتن به این دو کشور عمیقا فکر کنید و بعد تصمیم بگیرید.

بازم خواهش میکنم اگه جاییش رو بد نوشتم ناراحت نشین ، چون من دیگه رفتم و زندگی مو کردم و درسمو خوندم ، حالا چه بد باشه ، چه خوب ,تموم شد!!! پس این مطالب همش برای شماست که دارین تازه تصمیم میگیرید که برید.

اول بریم سراغ مالزی;
قبلش بگم مالزی خوبی های زیادی هم داره اما بیان نکات مثبت رو میتونید توی 1000 سایت درباره مالزی پیدا کنید و من اینجا میخوام تجربه شخصی,نظرات و اطلاعات خودمو براتون باز گو کنم:

1-مردمی داره که 50 سال قبل رو درخت زندگی میکردن و اصلا با فرهنگ و تمدن غنی نیستند و این زبان مالایی هم کجاو کی توی آینده بدردتون میخوره خدا میدونه؟.

2-سطح علمی خیلی پایین تری نسبت به ایران داره(یه استاد داشتیم که میگفت یکی از نشانه های پیشرفت و تکنولوژی در هر جامعه ای نمود در ورزش اون کشور داره.یعنی اگر دیدید یک کشور تو زمینه های ورزشی حرفی واسه گفتن داره بدونید اونا پیشرفت کردن.حالا تصور رتبه ورزشی مالزی رو بکنید و قیاسش کنید باایران.این تازه تو ورزش هست از لحاظ علمی که دیگه .....)

3-هزینه های خدمات درمانی و بهداشتی بالایی داره

4-به دلیل ورود ایرانی ها از هر نوعی و کارهایی که اونجا انجام دادن دید مردم نسبت به ایرانی ها به شدت بد هست.

5-پلیس های رشوه بگیرو سیستم دولتی خیلی بی خودی داره که اصلا منافع توی خارجی رو در نظر نمیگیره(مخصوصا ما که ایرانی هستیم)

6-تراز علمی و رده بندی دانشگاهیشون در سطوح علمی مختلف خیلی پایینه و باید بگم تازه این ورود دانشجویان ایرانی و کارهای علمی که ما اونجا انجام دادیم باعث افزایش ونامداری یکی دوتا از دانشگاه های مالزی شده!

7-رنگ پیشرفت و آزادی و ... روی کشورشون پاشیدن تازه اونم به کمک وام ها و تکنولوژی چین!و خدانکنه پلیس اسلامیشون(همون گشت ارشاد ما)به پستتون بخوره!!!!

8-توی 30 کشور صنعتی و پیشرفته دنیا مالزی کجاست؟چه صنعت قابل ذکری داره؟کدوم شاخه علمی و فناوری توی مالزی جز 10 عنوان برتر جهانه؟اگر ما مالزی رو مالزی نکرده بودیم و این همه بزرگ الان کجا بود؟(به صحبت های نخست وزیر مالزی که اومده بود اصفهان نگاه کنید!!!!!)

9- 95% رشته های دکتراش که By Research هست و حتی بعضی از رشته های فوق لیسانسش!!!!چه علمی با اون سواد اساتیدش که بلد نیستن درست انگلیسی حرف بزنن قرار هست به شما اضافه بشه!توی کدوم رشته حرفی واسه گفتن دارن؟

10-اگر رفتید مثلا فوق اونجادکترا از کجای دنیا میتونید پذیرش بگیرید؟آیندتون اونجا چیه؟

11- چند نفر از مالزی رفتن آمریکا و کانادا با بورس واسه دکترا که میگن سکوی پرتاب به آمریکاست؟

12- تو مالزی خیلی از مردمش ،هنوز با دست غذا میخورند و نحوه لباس پوشیدنشون با خودشون هنوز مشخص نیست و وقتی قاشق دستشون میگیرند ، رگ پست گردنشون درد میگیره.

13- تو مالزی ، اگه با یه مالایی دعوا کنی تو خیابون ، هیشکی که نمیاد جداتون کنه ، هیچ ، اگر هم مقصر شما نباشید ، هر چی مالایی اون دور و بر باشند ، میان و هر چی به دستشون برسه ، تا جایی که میخوری ، میزنندت ، بعدش برات یه ماشین میگیرند تا بری بیمارستان ، بعدش هم دیگه هیچ وقت اونها رو نمیبینی .

14- تو مالزی ، کیف قاپی و موبایل دزدی و این جور مسائل امری عادیه!!!امنیت پایینه.(مواد و... که معمولا یه پاش خود ماییم و ...)

15-هزینه های متوسط زندگی و تحصیل با این رینگیت 1000 تومانی چقدر میشه!

16- چه آینده ای برای شما با رفتن به مالزی ساخته میشه و شما چند درصد میتونید کار کنید و کجا؟
و.....

بیایم سراغ اصل مطلب هندوستان;

یادم هست وقتی یکی از دخترای ایرانی رو تو هند دیدم که هفته اولش بود و هنوز تو شوک!میگفت اون شرکتی که منو آورده گفته وقتی اینجا راه میری انگار که تو پاریس داری راه میری!!!!

هند خوبی زیاد داره مثل هزینه پایین زندگی و برخی رشته های تحصیلی اما به چه قیمتی؟!!!

1-سطح فرهنگ مردم واقعا پایین هست.واقعا!!!!

2-گدا و گشنه و فقیر و ...تا دلت بخواد تو شهر ریخته!

3-هیچ نمودی از مدرنیته سازمان یافته در هیچ جایی از این کشور به چشم نمیخوره از دهلی بگیرید تا تکادی در جنوب!

4-کپر نشین و چادر نشین و بغل خیابون خواب که تا دلت بخواد در هر نقطه ای از شهر !بالا و پایین نداره!(توی همون چادر به دنیا میانو توی همون هم میمیرند)

5-سطح علمی دانشگاه ها خیلی پایین هست یک نگاه به رنکینگها بکنید و امکانات دانشگاه ها زیاد مناسب نیست !!

6-هزینه هاش هم بیخودی تازه گیها گرون شدهMBA 6000 دلار!!!پزشکی که میره بالای 110 میلیون!!

7-بنزین و برخی از اقلام مصرفی خیلی گرونه(تقریبا اون میوه هایی که ما عادت به خوردن داریم یا نیست و یا وارداتیه که بالاش باید حسابی پول بدید)

8-سطح علمی اساتید - سطح علمی دانشگاهها - میزان علمی که اونا به شما تزریق میکنن خیلی پایین هست.(مگر اینکه واقعا خودتون تلاش کنید و به داد خودتون برسید)

9-لهجه انگلیسیشون افتضاحه و حداقل 6 ماه طول میکشه بفهمی چی میگن!!!کلاس های یادگیری زبانشون هم اصلا بدرد نمیخوره!

10-سکوی پرتابه؟به کجا؟یکی لطفا اگر میدونه به من بگه!!شاید واسه خودشون چون پابرهنه ها هم میرن آمریکا اما نه واسه ما!!!

11-زبون تلگو و کانادا و هندی به چه درد میخوره؟کجا کاربرد داره؟خودشون فهمیدن بیخودیه همه چیزشونو انگلیسی کردن به سبک خودشون!!

12-رفاه برای ما چقدر هست؟ایرانی ها چطور زندگی میکنن؟چرا همه آرزوی تموم شدن اون دوران و برگشتن و.. رو دارن!!!

13-تصور ما ایرانی ها از هند چیه؟این هند چی داره که به ما ایرانی ها اضافه کنه!!

14-به خدا اگر 20 تا آدم با سر و وضع خوب ببینید همون بازیگراشونن تازه فقط اون تاپاشون که اونها هم غیر آشواریا همه خیلی معمولیند!بقیه همه سیاه و بی ریخت یا خیلی لاغرن یا خیلی چاق!!

14-دکتراش که همه By Research هست و من فکر نمیکنم حتی 5%به دانش فوق لیسانس شما اضافه بشه!!
و...

مطالب بالا دلنوشته و نظرات من بود حالااجازه بدید مطالب رو علمی تر دنبال کنیم.و قیاسی داشته باشیم بین چین وهند به عنوان بزرگترین کشور های جهان تا شما تفاوت این دو مهم رو بیشتر لمس کنید!

سعی میکنم مطالب زیر رو کاملا علمی و اصولی خدمتتون عرض کنم(خواهش میکنم مطالعه کنید):

بدون ترديد رشد GNP در افزايش استانداردهاي زندگي و زدودن فقر بسيار تاثيرگذار است، اما اين مساله نبايد سبب شود كه رشد GNP به تنهايي و بدون در نظر گرفتن ساير عوامل به هدف نهايي بدل شود.
بايد توجه كنيم كه به‌رغم اهميت رشد اقتصادي براي بهبود شرايط زندگي، ايجاد تاثير مثبت بر سطح زندگي از طريق درآمد اضافي كاملا به نحوه‌ مصرف اين درآمد اضافي بستگي دارد. عوامل بسياري در مساله‌ رشد اقتصادي و استانداردهاي زندگي دخيل هستند؛ از جمله اين عوامل يكي نابرابري اجتماعي و اقتصادي است، و عامل بسيار مهم ديگر روش مديريت دولت در برخورد با درآمدهاي عمومي حاصل از رشد اقتصادي است.

بعضي از آمارهاي بانك جهاني و سازمان ملل مي‌توانند در اين خصوص بسيار روشنگر باشند. اميد به زندگي در چين 74/5 سال است، در حالي كه در هند به 64/4 مي‌رسد.

نرخ مرگ‌و‌مير نوزادان در هند 50 نوزاد به ازاي هر 1000 نوزاد است، اما در چين تنها 17 نوزاد در هر 1000نوزاد فوت مي‌كنند. مرگ‌و‌مير كودكان زير پنج‌سال براي هندي‌ها 66 نفر در 1000 نفر و براي چيني‌ها 19 نفر درهر 1000نفر است. در هندوستان مرگ‌و‌مير مادران به هنگام زايمان به 230 مرگ به ازاي هر 100000 زايمان مي‌رسد، در حالي كه در چين اين مقدار 38 مرگ در هر 100000 زايمان است.

بر اساس گمانه‌زني‌ها، ميانگين تحصيلات در هندوستان 4/4 سال است، در حالي كه آمارها در خصوص چين، ميانگين 7/5 سال را نشان مي‌دهند. در حالي كه باسوادي در چين به 94 درصد رسيده، باسوادي در هند بر طبق آخرين آمار در سال 2011، تنها 74 درصد است.

پس از تلاش‌هاي هند در راستاي بهبود وضع تحصيلات دختران، اين شاخص در ميان دختران بين 15 تا 24 سال به‌سختي به بالاي 80 درصد مي‌رسد. در حالي كه همين مورد در چين به 99 درصد رسيده است. يكي از بزرگ‌ترين مشكلات هند، عدم تغذيه‌ كافي ميزان قابل توجهي از كودكان اين كشور است، در حالي كه كودكان بسيار كمي در چين چنين وضعي دارند. تنها 66 درصد از كودكان هندي واكسن سه‌گانه دريافت مي‌كنند، اما در چين اين مقدار به 97 درصد رسيده است.

لازم است به اشخاصي كه معتقدند توجه به مسائل اجتماعي ــ همچون آموزش و سلامت ــ مانع رشد اقتصادي است تذكر داد كه چين با وجود تمام دستاوردها و تلاش‌هاي اجتماعي كه در جهت بهبود كيفيت زندگي انجام داده است، هنوز نسبت به هند نرخ رشد اقتصادي به مراتب بيشتري دارد.

دو: مطمئنا افزايش نرخ GNP به چين ياري رسانده است تا در جهت كاهش فقر و محروميت‌زدايي عملكرد موفقي داشته باشد و بتواند كيفيت زندگي را در جنبه‌هاي مختلف بهبود بخشد. دلايل بسيار زيادي براي تشويق توسعه‌ پايدار در هند وجود دارد. هند مي‌تواند از طريق توسعه‌ پايدار كيفيت زندگي در حال و آينده را بهبود ببخشد. نبايد فراموش كرد كه توسعه پايدار همان‌قدر خوب است كه جنون توسعه ويران‌گر.

اكنون بايد بپرسيم برتري درآمدي در هند نسبت به کشور های جنوب شرق آسیا با پيشرفت در ساير جنبه‌ها نيز همراه بوده است؟ متاسفانه پاسخ منفي است.

سه: يكي از مزاياي رشد اقتصادي اين است كه منابعي عمومي توليد مي‌كند كه دولت مي‌تواند از آنها براي پرداختن به اولويت‌هايش استفاده كند.
در هند مخارج دولت در بخش خدمات عمومي (سلامت، آموزش، تغذيه و...) افزايش داشته است، اما هنوز فاصله‌ زيادي در اين زمينه‌ها ميان هند و چين وجود دارد. به عنوان مثال، تنها در بخش خدمات درماني، دولت چين پنج برابر هند هزينه مي‌كند. درست است؛ چين جمعيت و درآمد بيشتري دارد، اما با بررسي نسبت‌ها خواهيم ديد كه دولت چين 2 درصد از توليد ناخالص داخلي (GDP) را در خدمات درماني خرج مي‌كند در حالي كه مخارج دولت هند در اين بخش تنها 1/1 درصد GDP است.

يكي از تبعات اختصاص بودجه‌ پايين به بخش خدمات درماني در هند اين است كه جمعيت زيادي از مردم فقير در سرتاسر هند به پزشكان تجربي روي مي‌آورند. اين مساله سبب شده است كه در وضعيت كنوني در هند كلاهبرداران بسياري در عرصه‌ پزشكي ظهور كنند. بر اساس تحقيقي كه موسسه پراچيتي
(Pratichi Trust) انجام داد، عدم اطلاع بيماران فقير در مورد مشكلشان سبب شده است كه به ‌كرات مورد سوءاستفاده قرار گيرند.

آنها به دليل اين فقدانِ دانش كافي نسبت به بيماري خود ناچارند هزينه‌هاي درماني را بپردازند كه هرگز دريافت نكرده‌اند. اين ماجرا صرفا نتيجه سوءاستفاده‌هاي بي شرمانه نيست، بلكه به نحو ريشه‌اي از نبود خدمات درماني در بسياري از نقاط كشور ناشي شده است.

چهار: وقتي كه ما به تاثير رشد اقتصادي بر زندگي مردم نگاه مي‌كنيم، در مقايسه ميان هند و چين ، اوضاع كاملا به نفع چين است. اما زمينه‌هايي وجود دارند كه به طور واضح با رشد اقتصادي ارتباطي ندارند. بسياري از هندي‌ها از ساختار دموكراتيك كشور راضي هستند؛ ساختاري كه شامل احزاب سياسي مختلف، انتخابات آزاد، آزادي بيان، رسانه‌هاي آزاد و دستگاه قضايي مستقل است. هندي‌هايي كه منتقد ضعف‌هاي جدي در امور جاري سياسي هستند بايد به اين نكته توجه كنند كه هند با حفظ دموكراسي به چه مواهبي دست يافته است!!!!

برخلاف هند، در چين سياست‌گذاري‌ها به طور كلي بستگي به سران ارشد حزب دارد كه فشار دموكراتيك اندكي روي آنها وجود دارد. رهبران حزب كمونيست چين كه اعتقادي به نظام چند حزبي و دموكراتيك ندارند، همواره سعي كرده‌اند تا فقر، بي‌سوادي، سو تغذيه و كمبود خدمات درماني را از بين ببرند. و البته چنين چيزي به پيشرفت چين كمك بزرگي كرده است.

دیگه فکر کنم کافی باشه.

میدونید همه جای دنیا خوب وبد داره و من منکر این داستان نمیشم و از طرفی رفتن به هرجایی بستگی به هدف اون فرد در زندگیش داره و منم نمیخوام یه طرفه به قاضی رفته باشم .

هدف من از نوشتن این قسمت در کنار تمام خوبی هایی هم که هست نیم نگاهی به واقعیات بود و

این ها نظرات شخصی منه !!امیدوارم از این بخش استفاده کرده باشید.

یا علی

امیر

Powered by Golha.IR services